ป่าป๊า อยากให้ป่าป๊ามาดูไบท์ กลับมาเร็วๆนะครับ ไบท์คิดถึงป่าป๊ามากๆ
พี่ก้อนครับผมดีใจที่พี่ก้อนมาอ่านที่ผมพิมพ์ ผมจะพยายามนะครับ ขอบคุณครับ

ฅนโต ๆ แล้ว บางทียังสั่นกระดิ่งได้ไม่ดีเลยครับ (มันยากเหมือนกันนะ) ดูจากข้างบน ไม่รู้เลยว่าเราตื่นเต้นนะเนี่ย (แต่เห็นหันมาสบตาคุณแม่บ่อย ๆ )

พิมพ์ไปเรื่อยๆ เดี๋ยวก็เก่งเองละครับ มีฅนรออ่านเยอะแยะเลยจ้า

เก่งมากเลยครับที่สามารถช่วยมิสซากันสองคนได้ เสียดายจังที่ปาป๊าไม่ได้อยู่ดูด้วย แต่ปาป๊าคิดว่ากลับไปคงได้เห็นแน่ ๆ เลยใช่ป่ะ

ถ้าธามเป็นเด็กดีและตั้งใจเรียน รับรองธามก็ได้ใส่ชุดปริญญา ให้ปาป๊ากับคุณแม่ได้ถ่ายรูปด้วยแน่เลย

พรที่คุณแม่สอนถูกต้องแล้วครับ พระเจ้าคอยฟังเราเสมอ และจะคอยให้ความช่วยเหลือที่เหมาะสมแก่เราเสมอด้วย

แล้วจะรออ่านบันทึกต่อไปนะครับ

อ้อ ! อย่าลืมเอาผลงานศิลปะมาโชว์ด้วยล่ะ !!!